๔. อโธปุปผิยเถราปทาน (๘๔)

๔. อโธปุปผิยเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระอโธปุปผิยเถระ

(พระอโธปุปผิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

ภิกษุชื่ออภิภูนั้น ได้วิชชา ๓ มีอานุภาพมาก

เป็นอัครสาวกของพระพุทธเจ้าพระนามว่าสิขี

เข้าไปยังภูเขาหิมพานต์

ครั้งนั้น แม้ข้าพเจ้าก็บวชเป็นฤๅษี

เป็นผู้ชำนาญในอัปปมัญญาและฤทธิ์

อาศัยอยู่ในอาศรมที่น่ารื่นรมย์ ใกล้ภูเขาหิมพานต์

ข้าพเจ้าปรารถนาภูเขาอย่างยิ่ง

เปรียบเหมือนนกในอากาศปรารถนาอากาศฉะนั้น

ข้าพเจ้าเก็บดอกไม้ที่เชิงภูเขาแล้วจึงมายังภูเขา

ข้าพเจ้าหยิบดอกไม้ ๗ ดอก

มาโปรยลงเหนือศีรษะ(ของพระเถระ)

ผู้อันพระภิกษุผู้มีความแกล้วกล้าแลดู

ก็บ่ายหน้าหลีกไปทางทิศตะวันออก

ข้าพเจ้าถึงอาศรมแล้ว จัดแจงที่อยู่

คอนสาแหรกบริขาร เดินไปตามระหว่างภูเขา

งูเหลือมเป็นสัตว์ร้ายกาจ มีกำลังมาก ได้รัดข้าพเจ้า

ข้าพเจ้าระลึกถึงบุพกรรม แล้วได้สิ้นชีวิตในที่นั้นเอง

ในกัปที่ ๓๑ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้ใช้ดอกไม้บูชาไว้

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการบูชาด้วยดอกไม้

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระอโธปุปผิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

อโธปุปผิยเถราปทานที่ ๔ จบ