ในพุทธุปบาทกาลนี้ ได้มาเกิดในตระกูลที่สมบูรณ์ด้วยสมบัติ เจริญวัยแล้วได้ฟังพระธรรมเทศนาของพระศาสดาแล้ว มีใจเลื่อมใสได้บวชแล้ว ไม่นานนักก็ได้เป็นพระอรหันต์ ระลึกถึงบุพกรรมของตนได้ เกิดความโสมนัสใจ เมื่อจะประกาศถึงเรื่องราวที่ตนเคยได้ประพฤติมาแล้วในกาลก่อน จึงกล่าวคำเริ่มต้นว่า ปรกมฺมายเน ยุตฺโต ดังนี้.

พึงทราบเนื้อความในบทเหล่านั้นว่า

การงานของคนเหล่าอื่น ชื่อว่าการงานของคนอื่น, เราได้เป็นผู้ประกอบตระเตรียมแล้วในทางการงานของคนอื่น.

คำที่เหลือปรากฏชัดแจ้งแล้วผล. จบอรรถกถาตัมพปุปผิยเถราปทาน