[๗] ด้วยจิตที่เลื่อมใสนั้น ข้าพเจ้าถูกกุศลมูลตักเตือนแล้ว

จึงไม่ไปเกิดยังทุคติเลย ตลอด ๑๐๐,๐๐๐ กัป

[๘] ในกัปที่ ๑,๐๑๕ (นับจากกัปนี้ไป)

ได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิ ๒๕ ชาติ

เล่มที่ ๓๒ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑๑,๗๒๙

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๑. เสเรยยเถราปทาน (๑๒๑)”