จึงละลูกศรคือความเศร้าโศกได้

เกิดความปราโมทย์แล้ว ได้กราบไหว้

พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด

[๔๓๓] ครั้นแล้ว ใช้ช่อดอกกล้วยไม้ที่มีกลิ่นหอมทิพย์

เล่มที่ ๓๒ ขุททกนิกาย อปทาน ภาค ๑๓,๙๒๐

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. คิริมานันทเถราปทาน (๓๙๗)”