[๕๒๑] ข้าพระองค์ตั้งบทไว้ในวินัยและขันธกะ และขยายอุภโตวิภังค์

เรียก(ภิกษุผู้ถูกลงโทษ)กลับเข้าหมู่โดยกิจ(หน้าที่)

[๕๒๒] ข้าพระองค์เป็นผู้ฉลาดในนิรุตติศาสตร์

และฉลาดในประโยชน์และสิ่งมิใช่ประโยชน์