พระสุตตันตปิฎก · ๕๓. ติณทายกวรรค

๗. คิริเนลปูชกเถราปทาน

เล่มที่ ๓๓ · ข้อ ๑๑๗ · บรรทัด ๒๕๓๓

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๑๑๗] เมื่อก่อน เราเป็นพรานเนื้อเที่ยวอยู่ในป่า ได้พบพระพุทธเจ้าผู้ ปราศจากกิเลสธุลี ทรงรู้จบธรรมทั้งปวง เรามีจิตเลื่อมใสโสมนัส ในพระพุทธเจ้าพระองค์นั้น ผู้ประกอบด้วยพระมหากรุณา ทรงยินดี ในประโยชน์เกื้อกูลของสรรพสัตว์ จึงได้บูชาด้วยดอกอัญชันเขียว ในกัปที่ ๓๑ แต่กัปนี้ เราได้บูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกไม้ใด ด้วยการบูชานั้น เราไม่รู้จักทุคติเลย นี้เป็นผลแห่งพุทธบูชา เราเผากิเลสทั้งหลายแล้ว ... พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้ว ดังนี้. ทราบว่า ท่านพระคิริเนลปูชกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล. จบ คิริเนลปูชกเถราปทาน.โพธิสัมมัชชกเถราปทานที่ ๘ ว่าด้วยผลแห่งการกวาดลานโพธิ์

ฉบับหลวง เล่มที่ ๓๓ ข้อ ๑๑๗ หน้าที่ ๑๑๒ · ที่มา 84000.org

หัวข้ออื่นใน๕๓. ติณทายกวรรค

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๓๓ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org