๖. เอกปิณฑปาตทายิกาเถริยาปทาน

๖. เอกปิณฑปาตทายิกาเถริยาปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระเอกปิณฑปาตทายิกาเถรี

(พระเอกปิณฑปาตทายิกาเถรี เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

ในกรุงพันธุมดี มีกษัตริย์พระองค์หนึ่ง

พระนามว่าพันธุมา หม่อมฉันเป็นพระมเหสีของท้าวเธอ

ย่อมสนทนากันเป็นบางครั้งบางคราวเท่านั้น

ครั้งนั้น หม่อมฉันนั่งอยู่ในที่สงัด คิดอย่างนี้ว่า

‘กุศลที่จะนำติดตัวไปซึ่งเราทำไว้ไม่มีเลย

เราคงจะต้องตกนรกที่มีความเร่าร้อนมาก

ทั้งเผ็ดร้อนร้ายกาจแสนจะทารุณโดยแน่นอน

เราไม่มีความสงสัยในข้อนี้เลย’

หม่อมฉันจึงไปเข้าเฝ้าพระราชาแล้วกราบทูลดังนี้ว่า

‘ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นกษัตริย์

ขอพระองค์ทรงพระราชทานสมณะ

แก่หม่อมฉันสักองค์หนึ่งเถิด

หม่อมฉันจักนิมนต์ท่านให้ฉัน’

พระมหาราชาได้พระราชทานสมณะ

ผู้มีอินทรีย์อันอบรมแล้ว ๑- แก่หม่อมฉัน

หม่อมฉันรับบาตรของท่านมาแล้ว

นิมนต์ให้ฉันจนอิ่มหนำด้วยอาหารอย่างดีเยี่ยม

หม่อมฉันได้ปรุงอาหารอย่างดีเยี่ยม

และเครื่องลูบไล้ที่มีกลิ่นหอม

ปิดด้วยตาข่าย คลุมด้วยผ้าสีเหลือง

หม่อมฉันระลึกถึงวัตถุทานของหม่อมฉันนี้เป็นอารมณ์จนตลอดชีวิต

ทำจิตให้เลื่อมใสในกุศลกรรมนั้นแล้ว

จึงได้ไปเกิดในสวรรค์ชั้นดาวดึงส์

หม่อมฉันได้เป็นพระมเหสีของท้าวเทวราช ๓๐ พระองค์

สิ่งที่ใจของหม่อมฉันปรารถนาก็บังเกิดตามความปรารถนา

หม่อมฉันได้เป็นพระมเหสี

ของพระเจ้าจักรพรรดิ ๒๐ พระองค์

เป็นหญิงผู้มีกุศลอันสั่งสมไว้แล้ว

เวียนว่ายตายเกิดอยู่ในภพน้อยภพใหญ่ ๒-

หม่อมฉันเป็นผู้พ้นจากเครื่องผูกพันทุกอย่างแล้ว

หม่อมฉันปราศจากตัณหาที่จะให้เกิดอีก

อาสวะทั้งปวงก็สิ้นไปแล้ว

บัดนี้ ภพใหม่ไม่มีอีก

@เชิงอรรถ :

@๑ อินทรีย์อันอบรมแล้ว ในที่นี้หมายถึงอินทรีย์ ๕ คือ ศรัทธา วิริยะ สติ สมาธิ ปัญญา อันอบรมแล้วด้วย

@อริยมรรคภาวนา (ขุ.เถรี.อ. ๑๘๒-๑๘๘/๒๑๐)

@๒ ภพน้อยภพใหญ่ ในที่นี้หมายถึงความเจริญและความเสื่อม หรือสมบัติและวิบัติ ความยั่งยืนและ

@ความขาดสูญ บุญและบาป (ขุ.จริยา.อ. ๒/๒๓)

ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป

หม่อมฉันได้ถวายทานไว้ในครั้งนั้น

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการถวายบิณฑบาต

กิเลสทั้งหลายหม่อมฉันก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงหม่อมฉันก็ถอนได้แล้ว

หม่อมฉันตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

การที่หม่อมฉันมาในสำนักของพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด

เป็นการมาดีแล้วโดยแท้

วิชชา ๓ หม่อมฉันได้บรรลุแล้วโดยลำดับ

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า หม่อมฉันก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ หม่อมฉันก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า หม่อมฉันก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า พระเอกปิณฑปาตทายิกาภิกษุณีได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

เอกปิณฑปาตทายิกาเถริยาปทานที่ ๖ จบ