๑๐. มัจฉราชจริยา

[๓๐] |๓๐.๘๓| ปุนาปรํ ยทา โหมิ มจฺฉราชา มหาสเร อุเณฺห สุริยสนฺตาเป สเร อุทกํ ขียถ ฯ |๓๐.๘๔| ตโต กากา จ คิชฺฌา จ กงฺกา ๑- กุลลเสนกา ภกฺขยนฺติ ทิวา รตฺตึ มจฺเฉ อุปนิสีทิย ฯ |๓๐.๘๕| เอวํ จินฺเตสหํ ตตฺถ สห ญาตีหิ ปีฬิโต เกน นุ โข อุปาเยน ญาตี ทุกฺขา ปโมจเย ฯ |๓๐.๘๖| จินฺตยิตฺวาน ธมฺมตฺถํ สจฺจํ อทฺทสํ ปสฺสยํ สจฺเจ ฐตฺวา ปโมเจสึ ญาตีนํ ตํ อติกฺขยํ ฯ |๓๐.๘๗| อนุสฺสริตฺวา สตํ ธมฺมํ ปรมตฺถํ วิจินฺตยํ อกาสึ สจฺจกิริยํ ยํ โลเก ธุวสสฺสตํ ฯ |๓๐.๘๘| ยโต สรามิ อตฺตานํ ยโต ปตฺโตสฺมิ วิญฺญุตํ นาภิชานามิ สญฺจิจฺจ เอกปาณํปิ หึสิตํ ๒- ฯ @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. พกา ฯ ๒ วิหึสิตํ อิติปิ ฯ |๓๐.๘๙| เอเตน สจฺจวชฺเชน ปชฺชุนฺโน อภิวสฺสตุ อภิตฺถนย ปชฺชุนฺน นิธึ กากสฺส นาสย ฯ |๓๐.๙๐| กากํ โสกาย รนฺเธหิ มจฺเฉ โสกา ปโมจย สห กเต สจฺจวเร ปชฺชุนฺโน อภิคชฺชิย ฯ |๓๐.๙๑| ถลํ นินฺนญฺจ ปูเรนฺโต ขเณน อภิวสฺสถ เอวรูปํ สจฺจวรํ กตฺวา วิริยมุตฺตมํ ฯ |๓๐.๙๒| วสฺสาเปสึ มหาเมฆํ สจฺจเตชพลสฺสิโต สจฺเจน เม สโม นตฺถิ เอสา เม สจฺจปารมีติ ฯ มจฺฉราชจริยํ ทสมํ ฯ