พระสุตตันตปิฎก · การบำเพ็ญเนกขัมมบารมี

๑๓. สุวรรณสามจริยา

เล่มที่ ๓๓ · ข้อ ๒๔๑ · บรรทัด ๙๔๑๒

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๓๓] |๓๓.๑๑๒| สาโม ยทา วเน อาสึ สกฺเกน อภินิมฺมิโต ปวเน สีหพฺยคฺเฆหิ เมตฺตายมุปนามยึ ฯ |๓๓.๑๑๓| สีหพฺยคฺเฆหิ ทีปีหิ อจฺเฉหิ มหิเสหิ จ ปสทมิควราเหหิ ปริวาเรตฺวา วเน วสึ ฯ |๓๓.๑๑๔| น มํ โกจิ อุตฺตสติ นปิหํ ภายามิ กสฺสจิ เมตฺตา พเลนุปตฺถทฺโธ รมามิ ปวเน ตทาติ ฯ สุวณฺณสามจริยํ เตรสมํ ฯ ------------------

บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๓๓ ข้อ ๒๔๑ หน้าที่ ๕๙๓ · ที่มา 84000.org

อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org

หัวข้ออื่นในการบำเพ็ญเนกขัมมบารมี

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๓๓ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org