ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๓๓
  6. /
  7. …
  8. /
  9. อปทาน
  10. /
  11. ๔๔. เอกวิหาริวรรค
  12. /
  13. ๒. เอกสังขิยเถราปทาน

๒. เอกสังขิยเถราปทาน

เล่มที่ ๓๓ · ข้อ ๒๒ · บรรทัด ๗๑๔

คัดจากพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถา
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

๒. เอกสังขิยเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระเอกสังขิยเถระ

(พระเอกสังขิยเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

[๑๓]

ได้มีงานสมโภชต้นมหาโพธิ์

ของพระผู้มีพระภาคพระนามว่าวิปัสสี

มหาชนมาชุมนุมกันบูชาต้นมหาโพธิ์ที่ประเสริฐ

[๑๔]

(ข้าพเจ้าเกิดความดำริว่า)

ต้นมหาโพธิ์นี้ที่ควรบูชาเช่นนี้

ของพระศาสดาพระองค์ใด(ย่อมแสดงว่า)

พระศาสดาพระองค์นั้นจักเป็นผู้เว้นจากความเศร้าโศกมาก

ทรง มีปัญญา เป็นพระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐที่สุด

[๑๕]

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าถือสังข์เป่าบูชาต้นโพธิ์ตลอดวัน

แล้วไหว้ต้นมหาโพธิ์ที่ประเสริฐ

[๑๖]

เมื่อร่างกายข้าพเจ้าล้มตายลง

กรรมที่ข้าพเจ้าได้ทำในเวลาใกล้ตาย

ส่งผลให้ข้าพเจ้าถึงเทวโลก

และข้าพเจ้าได้รื่นรมย์อยู่ในเทวโลก

[๑๗]

เครื่องดนตรี ๖๐,๐๐๐ ชิ้น

มีเสียงน่ายินดี น่าร่าเริง บันเทิงใจ

ขับกล่อมข้าพเจ้าอยู่ทุกเมื่อ

นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

[๑๘]

ในกัปที่ ๗๑ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้เป็นพระราชามีนามว่าสุทัสสนะ

มีชัยชนะเป็นใหญ่ในชมพูทวีป

มีมหาสมุทรทั้ง ๔ เป็นขอบเขต

[๑๙]

ครั้งนั้น เครื่องดนตรี ๘๐๐ ชิ้น

แวดล้อมข้าพเจ้าอยู่ทุกเมื่อ

ข้าพเจ้าได้รับผลบุญของตน

นี้เป็นผลแห่งการบำรุงต้นโพธิ์

[๒๐]

ข้าพเจ้าเกิดในกำเนิดใดๆ

คือจะเกิดเป็นเทวดาหรือมนุษย์ก็ตาม

ถึงข้าพเจ้ายังอยู่ในครรภ์มารดา

กลองก็ประโคมอยู่ตลอดเวลา

[๒๑]

เพราะอุปัฏฐากพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

ข้าพเจ้าจึงได้เสวยสมบัติทั้งหลาย

และบรรลุนิพพานบทอันไม่หวั่นไหว

เป็นแดนเกษมจากภัย เป็นอมตธรรม และไม่มีมลทิน

[๒๒]

ในกัปที่ ๙๑ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้ทำกรรมไว้ในครั้งนั้น

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการบูชาพระพุทธเจ้า

[๒๓]

กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว

ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

[๒๔]

การที่ข้าพเจ้ามาในสำนักของพระพุทธเจ้า

เป็นการมาดีแล้วโดยแท้

วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

[๒๕]

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระเอกสังขิยเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

เอกสังขิยเถราปทานที่ ๒ จบ

ที่มา: พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่มที่ ๓๓ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

หัวข้อก่อนหน้า๑. เอกวิหาริยเถราปทานกลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๓๓๔๔. เอกวิหาริวรรคหัวข้อถัดไป๓. ปาฏิหิรสัญญกเถราปทาน