ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๓๓
  6. /
  7. …
  8. /
  9. อปทาน
  10. /
  11. ๔๘. นฬมาลิวรรค
  12. /
  13. ๓. อุกกาสติกเถราปทาน

๓. อุกกาสติกเถราปทาน

เล่มที่ ๓๓ · ข้อ ๖๓ · บรรทัด ๑๓๕๔

คัดจากพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย ตัวบทจาก 84000.org

ฉบับหลวงฉบับมหาจุฬาฯบาลีอักษรไทยPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาบาลีอักษรไทยAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย

๓. อุกกาสติกเถราปทาน

ประวัติในอดีตชาติของพระอุกกาสติกเถระ

(พระอุกกาสติกเถระ เมื่อจะประกาศประวัติในอดีตชาติของตน จึงกล่าวว่า)

[๓๐]

ครั้งนั้น พระปัจเจกพุทธเจ้านามว่าโกสิกะ

ผู้มีบุญ มีปกติเข้าฌาน ยินดีในฌาน ผู้ทรงเป็นพุทธะ

ยินดีในวิเวก เป็นพระมุนีประทับอยู่ที่ภูเขาจิตรกูฏ

[๓๑]

ข้าพเจ้ามีหมู่นารีห้อมล้อมเข้าไปยังป่าหิมพานต์

ได้เห็นพระปัจเจกพุทธเจ้าพระนามว่าโกสิกะ

ผู้(รุ่งเรือง)ดังดวงจันทร์ในวันเพ็ญ

[๓๒]

ครั้งนั้น ข้าพเจ้าถือคบเพลิง ๑๐๐ ดวง

แวดล้อมพระปัจเจกพุทธเจ้าอยู่ตลอด ๗ วัน ๗ คืน

วันที่ ๘ ก็ได้จากไป

[๓๓]

ข้าพเจ้าเป็นผู้มีจิตเลื่อมใส

กราบไหว้พระปัจเจกพุทธเจ้าพระนามว่าโกสิกะ

ผู้เป็นพระสยัมภู ผู้ไม่ทรงพ่ายแพ้

เสด็จออกจากสมาบัติแล้วได้ถวายภิกษามื้อหนึ่ง

[๓๔]

ข้าแต่พระองค์ผู้เป็นจอมแห่งเทวดาและมนุษย์

ผู้เจริญที่สุดในโลก ทรงองอาจกว่านรชน

เพราะกรรมนั้น ข้าพเจ้าได้เกิดขึ้นในหมู่เทพชั้นดุสิต

นี้เป็นผลแห่งการถวายภิกษามื้อหนึ่ง

[๓๕]

แสงสว่างย่อมมีแก่ข้าพเจ้าทุกเมื่อทั้งกลางวันและกลางคืน

ข้าพเจ้าแผ่รัศมีไปได้ ๑๐๐ โยชน์โดยรอบ

[๓๖]

ในกัปที่ ๕๕ (นับจากกัปนี้ไป)

ข้าพเจ้าได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้มีชัยชนะ

เป็นใหญ่ในชมพูทวีป มีมหาสมุทรทั้ง ๔ เป็นขอบเขต

[๓๗]

ครั้งนั้น นครของข้าพเจ้าเป็นนครที่มั่งคั่งแผ่ไพศาล

และสร้างไว้อย่างสวยงาม ยาว ๓๐ โยชน์

กว้าง ๒๐ โยชน์

[๓๘]

กรุงชื่อโสภณะที่วิสสุกรรมเทพบุตรเนรมิตให้

เป็นกรุงที่สงัดจากเสียง ๑๐ ประการ ๑-

แต่ประกอบด้วยเสียงกังสดาลอย่างไพเราะ

@เชิงอรรถ :

@๑ เสียง ๑๐ ประการ คือ เสียงช้าง เสียงม้า เสียงกลอง เสียงสังข์ เสียงรถ เสียงตะโพน เสียงพิณ

@เสียงเพลงขับ เสียงฉิ่ง เสียงเชื้อเชิญทานอาหาร (ขุ.พุทธ. ๓๓/๒/๔๔๗, ขุ.อป.อ. ๑/๔, ขุ.ชา.อ. ๑/๓)

[๓๙]

ในกรุงนั้นไม่มีไม้เถา ไม้ต้นและดิน

กรุงนั้นสำเร็จด้วยทองคำล้วนๆ

โชติช่วงอยู่ตลอดกาลเป็นนิตย์

[๔๐]

กรุงนั้นมีกำแพงล้อมถึง ๔ ชั้น

๓ ชั้นเป็นกำแพงที่ทำด้วยแก้วมณี

ส่วนตรงกลางวิสสุกรรมเทพบุตรได้เนรมิตแถวแห่งดงตาลไว้

[๔๑]

มีสระโบกขรณีหนึ่งหมื่น

ที่ปกคลุมไปด้วยดอกปทุมชาติและดอกอุบล

ดารดาษด้วยดอกบุณฑริกเป็นต้น

เมื่อลมโชยก็มีกลิ่นต่างๆ หอมกรุ่น

[๔๒]

ในกัปที่ ๙๔ นับจากกัปนี้ไป

ข้าพเจ้าได้ถือคบเพลิงถวายไว้

จึงไม่รู้จักทุคติเลย

นี้เป็นผลแห่งการถือคบเพลิงถวาย

[๔๓]

กิเลสทั้งหลายข้าพเจ้าก็เผาได้แล้ว

ภพทั้งปวงข้าพเจ้าก็ถอนได้แล้ว

ข้าพเจ้าตัดกิเลสเครื่องผูกพันได้แล้วอยู่อย่างผู้ไม่มีอาสวะ

ดุจพญาช้างตัดเครื่องพันธนาการได้แล้วอยู่อย่างอิสระ

[๔๔]

การที่ข้าพเจ้ามาในสำนักของพระพุทธเจ้า

เป็นการมาดีแล้วโดยแท้

วิชชา ๓ ข้าพเจ้าได้บรรลุแล้วโดยลำดับ

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว

[๔๕]

คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘

และอภิญญา ๖ ข้าพเจ้าก็ได้ทำให้แจ้งแล้ว

คำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า ข้าพเจ้าก็ได้ทำสำเร็จแล้ว ดังนี้แล

ได้ทราบว่า ท่านพระอุกกาสติกเถระได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้

อุกกาสติกเถราปทานที่ ๓ จบ

ที่มา: พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เล่มที่ ๓๓ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด

ภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย เป็นงานของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย คัดมาตามต้นฉบับโดยไม่แก้ถ้อยคำ แสดงภายใต้ เงื่อนไขนี้ หากเจ้าของประสงค์ให้นำออก แจ้งที่ saddhammadana@gmail.com จะนำออกทันที

หัวข้อก่อนหน้า๒. มณิปูชกเถราปทานกลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๓๓๔๘. นฬมาลิวรรคหัวข้อถัดไป๔. สุมนวีชนิยเถราปทาน