เห็นเสนาพร้อมทั้งพระราชา จึงคิดอย่างนี้ในครั้งนั้นว่า

[๓] ‘แม้พระราชาก็ยังทรงละราชกิจมาอยู่จำอุโบสถ

กรรมนั้นต้องมีผลแน่นอน หมู่ชนจึงพากันเบิกบานใจ’

[๔] หม่อมฉันพิจารณาทุคติและความเป็นคนยากจนได้