[๑๑๘] “การที่พระแม่เจ้าละทิ้งหม่อมฉันทั้งหลาย

ผู้จมอยู่ในโภคะเป็นอันมาก ไม่มีที่พึ่งแล้วนิพพานไม่สมควร”

อุบาสิกาเหล่านั้นมีความต้องการบีบคั้นจึงพร่ำเพ้อ

[๑๑๙] เพื่อจะให้อุบาสิกาเหล่านั้นละความเศร้าโศก