[๒๕๕] ในกาลนั้น ท่านพระอานนท์หมดความแช่มชื่น

มีน้ำตานองนัยนา ประกาศด้วยเสียงสั่นเครือว่า

“ขอภิกษุทั้งหลายจงมาประชุมกัน

[๒๕๖] คือภิกษุทั้งหลายที่เป็นโอรสของพระสุคตทั้งที่อยู่ในทิศตะวันออก