[๘๑] ‘ก็ความเป็นอยู่เพียงวันเดียวของบุคคลผู้เห็นความเกิดขึ้น

และความเสื่อมไป ประเสริฐกว่าความเป็นอยู่ตั้ง ๑๐๐ ปี

ของบุคคลผู้มิได้เห็นความเกิดขึ้นและความเสื่อมไป

[๘๒] ธรรมนี้ ไม่ใช่ธรรมสำหรับชาวบ้าน