[๒๐๕] หม่อมฉันเป็นทุกข์เพราะทุกข์นั้น ต้องเวทนาจมอยู่ในทุกข์ใหญ่

ขอพระองค์ทรงเป็นที่พึ่ง แม่นางเป็นเพื่อนของหม่อมฉัน

[๒๐๖] ใบหน้าที่งามของแม่หายไปไหน

จมูกที่โด่งงามของแม่หายไปไหน