นั่งอยู่ในปราสาทคิดจะให้ทานว่า

[๗๙] เราพึงประกาศให้หัวใจ นัยน์ตา แม้กระทั่งเนื้อและเลือด

พึงให้ทั้งกาย ถ้าใครจะพึงขอกับเรา

[๘๐] เมื่อเราคิดถึงความเป็นจริง จิตของเราก็ตั้งมั่นไม่หวั่นไหว