ด้วยหิริและโอตตัปปะด้วยความเคารพ

แม้ในกาลนั้น แผ่นดิน ภูเขาสิเนรุราช และราวป่าก็หวั่นไหว

[๑๒๒] อีกเรื่องหนึ่ง เรากับบรรดาพระญาติของเราออกจากป่าใหญ่

เข้าสู่กรุงเชตุดร ซึ่งเป็นนครที่น่ารื่นรมย์