สุตตันตมาติกา ๔๒ ทุกะ

สุตตันติกทุกมาติกา (๔๒ ทุกะ)

๑. วิชชาภาคีทุกะ

วิชฺชาภาคิโน ธมฺมา. ธรรมที่มีส่วนแห่งวิชชา (๑๓๐๓)

อวิชฺชาภาคิโน ธมฺมา. ธรรมที่มีส่วนแห่งอวิชชา (๑๓๐๔)

๒. วิชชูปมทุกะ

วิชฺชูปมา ธมฺมา. ธรรมที่เปรียบเหมือนสายฟ้า (๑๓๐๕)

วชิรูปมา ธมฺมา. ธรรมที่เปรียบเหมือนฟ้าผ่า (๑๓๐๖)

๓. พาลทุกะ

พาลา ธมฺมา. ธรรมที่ทำให้เป็นพาล (๑๓๐๗)

ปณฺฑิตา ธมฺมา. ธรรมที่ทำให้เป็นบัณฑิต (๑๓๐๘)

๔. กัณหทุกะ

กณฺหา ธมฺมา. ธรรมที่ดำ (๑๓๐๙)

สุกฺกา ธมฺมา. ธรรมที่ขาว (๑๓๑๐)

๕. ตปนียทุกะ

ตปนียา ธมฺมา. ธรรมที่ทำให้เร่าร้อน (๑๓๑๑)

อตปนียา ธมฺมา. ธรรมที่ไม่ทำให้เร่าร้อน (๑๓๑๒)

๖. อธิวจนทุกะ

อธิวจนา ธมฺมา. ธรรมที่เป็นชื่อ (สัททบัญญัติ) (๑๓๑๓)

อธิวจนปถา ธมฺมา. ธรรมที่เป็นเหตุแห่งชื่อ (๑๓๑๓)

๗. นิรุตติทุกะ

นิรุตฺติ ธมฺมา. ธรรมที่เป็นนิรุตติ (สัททบัญญัติ) (๑๓๑๔)

นิรุตฺติปถา ธมฺมา. ธรรมที่เป็นเหตุแห่งนิรุตติ (๑๓๑๔)

๘. ปัญญัตติทุกะ

ปญฺญตฺติ ธมฺมา. ธรรมที่เป็นบัญญัติ (๑๓๑๕)

ปญฺญตฺติปถา ธมฺมา. ธรรมที่เป็นเหตุแห่งบัญญัติ (๑๓๑๕)

๙. นามรูปทุกะ

นามญฺจ. นาม (๑๓๑๖)

รูปญฺจ. รูป (๑๓๑๗)

๑๐. อวิชชาทุกะ

อวิชฺชา จ. ความไม่รู้ (๑๓๑๘)

ภวตณฺหา จ. ความปรารถนาภพ (๑๓๑๙)

๑๑. ภวทิฏฐิทุกะ

ภวทิฏฺฐิ จ. ความเห็นว่าเกิด (๑๓๒๐)

วิภวทิฏฺฐิ จ. ความเห็นว่าไม่เกิด (๑๓๒๑)

๑๒. สัสสตทิฏฐิทุกะ

สสฺสตทิฏฺฐิ จ. ความเห็นว่าเที่ยง (๑๓๒๒)

อุจฺเฉททิฏฺฐิ จ. ความเห็นว่าขาดสูญ (๑๓๒๓)

๑๓. อันตวาทิฏฐิทุกะ

อนฺตวาทิฏฺฐิ จ. ความเห็นว่ามีที่สุด (๑๓๒๔)

อนนฺตวาทิฏฺฐิ จ. ความเห็นว่าไม่มีที่สุด (๑๓๒๕)

๑๔. ปุพพันตานุทิฏฐิทุกะ

ปุพฺพนฺตานุทิฏฺฐิ จ. ความเห็นปรารภส่วนอดีต (๑๓๒๖)

อปรนฺตานุทิฏฺฐิ จ. ความเห็นปรารภส่วนอนาคต (๑๓๒๗)

๑๕. อหิริกทุกะ

อหิริกญฺจ. ความไม่ละอายบาป (๑๓๒๘)

อโนตฺตปฺปญฺจ. ความไม่เกรงกลัวบาป (๑๓๒๙)

๑๖. หิรีทุกะ

หิรี จ. ความละอาย (๑๓๓๐)

โอตฺตปฺปญฺจ. ความเกรงกลัว (๑๓๓๑)

๑๗. โทวจัสสตาทุกะ

โทวจสฺสตา จ. ความเป็นผู้ว่ายาก (๑๓๓๒)

ปาปมิตฺตตา จ. ความเป็นผู้มีมิตรชั่ว (๑๓๓๓)

๑๘. โสวจัสสตาทุกะ

โสวจสฺสตา จ. ความเป็นผู้ว่าง่าย (๑๓๓๔)

กลฺยาณมิตฺตตา จ. ความเป็นผู้มีมิตรดี (๑๓๓๕)

๑๙. อาปัตติกุสลตาทุกะ

อาปตฺติกุสลตา จ. ความเป็นผู้ฉลาดในอาบัติ (๑๓๓๖)

อาปตฺติวุฏฺฐานกุสลตา จ. ความเป็นผู้ฉลาดในการออกจากอาบัติ (๑๓๓๗)

๒๐. สมาปัตติกุสลตาทุกะ

สมาปตฺติกุสลตา จ. ความเป็นผู้ฉลาดในสมาบัติ (๑๓๓๘)

สมาปตฺติวุฏฺฐานกุสลตา จ. ความเป็นผู้ฉลาดในการออกจากสมาบัติ (๑๓๓๙)

๒๑. ธาตุกุสลตาทุกะ

ธาตุกุสลตา จ. ความเป็นผู้ฉลาดในธาตุ (๑๓๔๐)

มนสิการกุสลตา จ. ความเป็นผู้ฉลาดในมนสิการ (๑๓๔๑)

๒๒. อายตนกุสลตาทุกะ

อายตนกุสลตา จ. ความเป็นผู้ฉลาดในอายตนะ (๑๓๔๒)

ปฏิจฺจสมุปฺปาทกุสลตา จ. ความเป็นผู้ฉลาดในปฏิจจสมุปปาท (๑๓๔๓)

๒๓. ฐานกุสลตาทุกะ

ฐานกุสลตา จ. ความเป็นผู้ฉลาดในฐานะ (๑๓๔๔)

อฏฺฐานกุสลตา จ. ความเป็นผู้ฉลาดในอฐานะ (๑๓๔๕)

๒๔. อาชชวทุกะ

อาชฺชโว จ. ความซื่อตรง (๑๓๔๖)

มทฺทโว จ. ความอ่อนโยน (๑๓๔๗)

๒๕. ขันติทุกะ

ขนฺติ จ. ขันติ (๑๓๔๘)

โสรจฺจญฺจ. โสรัจจะ (๑๓๔๙)

๒๖. สาขัลยทุกะ

สาขลฺยญฺจ. ความเป็นผู้มีวาจาอ่อนหวาน (๑๓๕๐)

ปฏิสนฺถาโร จ. การปฏิสันถาร (๑๓๕๑)

๒๗. อินทริเยสุอคุตตทวารตาทุกะ

อินฺทฺริเยสุ อคุตฺตทฺวารตา จ. ความเป็นผู้ไม่สำรวมทวารในอินทรีย์ทั้งหลาย (๑๓๕๒)

โภชเน อมตฺตญฺญุตา จ. ความเป็นผู้ไม่รู้จักประมาณในการบริโภค (๑๓๕๓)

๒๘. อินทริเยสุคุตตทวารตาทุกะ

อินฺทฺริเยสุ คุตฺตทฺวารตา จ. ความเป็นผู้สำรวมทวารในอินทรีย์ทั้งหลาย (๑๓๕๔)

โภชเน มตฺตญฺญุตา จ. ความเป็นผู้รู้จักประมาณในการบริโภค (๑๓๕๕)

๒๙. มุฏฐสัจจทุกะ

มุฏฺฐสจฺจญฺจ. ความเป็นผู้มีสติหลงลืม (๑๓๕๖)

อสมฺปชญฺญญฺจ. ความเป็นผู้ไม่มีสัมปชัญญะ (๑๓๕๗)

๓๐. สติสัมปชัญญทุกะ

สติ จ. สติ (๑๓๕๘)

สมฺปชญฺญญฺจ. สัมปชัญญะ (๑๓๕๙)

๓๑. ปฏิสังขานพลทุกะ

ปฏิสงฺขานพลญฺจ. กำลังคือการพิจารณา (๑๓๖๐)

ภาวนาพลญฺจ. กำลังคือภาวนา (๑๓๖๑)

๓๒. สมถวิปัสสนาทุกะ

สมโถ จ. สมถะ (๑๓๖๒)

วิปสฺสนา จ. วิปัสสนา (๑๓๖๓)

๓๓. สมถนิมิตตทุกะ

สมถนิมิตฺตญฺจ. นิมิตแห่งสมถะ (๑๓๖๔)

ปคฺคาหนิมิตฺตญฺจ. นิมิตแห่งความเพียร (๑๓๖๕)

๓๔. ปัคคาหทุกะ

ปคฺคาโห จ. ความเพียร (๑๓๖๖)

อวิกฺเขโป จ. ความไม่ฟุ้งซ่าน (๑๓๖๗)

๓๕. สีลวิปัตติทุกะ

สีลวิปตฺติ จ. ความวิบัติแห่งศีล (๑๓๖๘)

ทิฏฺฐิวิปตฺติ จ. ความวิบัติแห่งทิฏฐิ (๑๓๖๙)

๓๖. สีลสัมปทาทุกะ

สีลสมฺปทา จ. ความสมบูรณ์แห่งศีล (๑๓๗๐)

ทิฏฺฐิสมฺปทา จ. ความสมบูรณ์แห่งทิฏฐิ (๑๓๗๑)

๓๗. สีลวิสุทธิทุกะ

สีลวิสุทฺธิ จ. ความหมดจดแห่งศีล (๑๓๗๒)

ทิฏฺฐิวิสุทฺธิ จ. ความหมดจดแห่งทิฏฐิ (๑๓๗๓)

๓๘. ทิฏฐิวิสุทธิโขปนทุกะ

ทิฏฺฐิวิสุทฺธิ โข ปน. ความหมดจดแห่งทิฏฐิ (๑๓๗๔)

ยถาทิฏฺฐิสฺส จ ปธานํ. ความเพียรของบุคคลผู้มีความเห็นหมดจด (๑๓๗๕)

๓๙. สังเวชนียัฏฐานทุกะ

สํเวโค จ สํเวชนีเยสุ ฐาเนสุ. ความสังเวชในฐานะเป็นที่ตั้งแห่งความสลดใจ (๑๓๗๖)

สํวิคฺคสฺส จ โยนิโส ปธานํ. ความเพียรโดยแยบคายของบุคคลผู้สลดใจ (๑๓๗๗)

๔๐. อสันตุฏฐิตากุสลธัมมทุกะ

อสนฺตุฏฺฐิตา จ กุสเลสุ ธมฺเมสุ. ความเป็นผู้ไม่สันโดษในธรรมที่เป็นกุศล (๑๓๗๘)

อปฺปฏิวานตา จ ปธานสฺมึ. ความเป็นผู้ไม่ท้อถอยในความเพียร (๑๓๗๙)

๔๑. วิชชาทุกะ

วิชฺชา จ. ความรู้แจ้ง (๑๓๘๐)

วิมุตฺติ จ. ความหลุดพ้น (๑๓๘๑)

๔๒. ขเยญาณทุกะ

ขเย ญาณํ. ญาณในอริยมรรค (๑๓๘๒)

อนุปฺปาเท ญาณํ. ญาณในอริยผล (๑๓๘๓)

สุตตันติกทุกมาติกา จบ

มาติกา จบ

หน้าว่าง