Pariyosāne "khandhā caturo"tiādināpi ayamevattho saṅgahito. Tattha yāni padāni sadisavissajjanāni, tāni uppaṭipāṭiyāpi samodhānetvā tattha vedanākkhandhādikā pañhā katā. Tesu evaṃ khandhādivibhāgo veditabbo:- vedanākkhandhādipañhe tāva ekenāti manāyatanena. Sattahīti sattahi viññāṇadhātūhi. Kehicīti dhammāyatane vedanādīhi. Viññāṇadhātupañhe te dhammā na kehicīti te pucchāya uddhaṭapadaṃ viññāṇadhātuṃ ṭhapetvā sesā cha viññāṇadhātudhammā rūpaṃ nibbānañca. Tehi sabbesaṃ khandhāyatanānaṃ saṅgahitattā na kehici khandhehi āyatanehi vā vippayuttā. Ekāya dhātuyāti yā yā pucchāya uddhaṭā hoti, tāya tāya.

[309] Upekkhindriyapañhe pañcahīti upekkhāsampayuttāhi cakkhuviññāṇa- dhātuādīhi. Iminā nayena sabbattha pucchāya uddhaṭapadeneva saddhiṃ vippayuttānaṃ vasena attho veditabboti.

Sampayuttenavippayuttapadavaṇṇanā niṭṭhitā.

เล่มที่ ๓๖ ธาตุกถา-ปุคคลบัญญัติ๓๙

ที่มาและฉบับอื่นของ “๗. สัมปยุตเตนวิปปยุตตปทนิทเทส”