ญาณัง อนารัมมณันติกถา
เล่มที่ ๓๗ · ข้อ ๑๓๓๘ · บรรทัด ๑๓๓๒๔
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๕. ญาณํอนารมฺมณนฺติกถาวณฺณนา
[๕๕๗-๕๕๘] อิทานิ ญาณํ อนารมฺมณนฺติกถา นาม โหติ. ตตฺถ ยสฺมา อรหา จกฺขุวิญฺญาณสมงฺคี ญาณีติ วุจฺจติ, ตสฺส ญาณสฺส ตสฺมึ ขเณ อารมฺมณํ นตฺถิ, ตสฺมา ญาณํ อนารมฺมณนฺติ เยสํ ลทฺธิ เสยฺยถาปิ อนฺธกานํ, เต สนฺธาย ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. เสสเมตฺถ อนุสยกถายํ วุตฺตนเยเนว เวทิตพฺพนฺติ.
ญาณํอนารมฺมณนฺติกถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๕๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด