อัญโญ อนุสโยติกถา

๕. อญฺโญอนุสโยติกถาวณฺณนา

[๗๐๐-๗๐๑] อิทานิ อญฺโญ อนุสโยติกถา นาม โหติ. ตตฺถ ยสฺมา ปุถุชฺชโน กุสลาพฺยากเต จิตฺเต วตฺตมาเน สานุสโยติ วตฺตพฺโพ, น ปริยุฏฺฐิโตติ, ตสฺมา อญฺโญ อนุสโย อญฺญํ ปริยุฏฺฐานนฺติ เยสํ ลทฺธิ เสยฺยถาปิ อนฺธกานํ, เต สนฺธาย อญฺโญ กามราคานุสโยติ ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส.

@เชิงอรรถ: ๑ ม.อุ. ๑๔/๖๗/๕๐ เสสํ เหฏฺฐา อนุสยกถายํ วุตฺตนเยเนว เวทิตพฺพํ. สานุสโยติอาทิ ปน ตสฺมึ สมเย อนุสยสฺส อปฺปหีนตฺตา สานุสโยติ วตฺตพฺพตํ อนุปฺปนฺนตฺตา จ ปริยุฏฺฐิโตติ อวตฺตพฺพตํ ทีเปติ, น อนุสยปริยุฏฺฐานานํ อญฺญตฺตํ, ตสฺมา อสาธกนฺติ.

อญฺโญอนุสโยติกถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.