ปริยุฏฐาน จิตตวิปปยุตตันติกถา
เล่มที่ ๓๗ · ข้อ ๑๕๗๘ · บรรทัด ๑๖๒๖๒
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๖. ปริยุฏฺฐานํจิตฺตวิปฺปยุตฺตนฺติกถาวณฺณนา
[๗๐๒]
อิทานิ ปริยุฏฺฐานํ จิตฺตวิปฺปยุตฺตนฺติกถา นาม โหติ. ตตฺถ ยสฺมา อนิจฺจาทิโต มนสิกโรโตปิ ราคาทโย อุปฺปชฺชนฺติ. วุตฺตมฺปิ เจตํ "อปฺเปกทา โภ ภารทฺวาช อสุภโต *- มนสิกริสฺสามีติ สุภโตว มนสิกโรตี"ติ. ๑- ตสฺมา ปริยุฏฺฐานํ จิตฺตวิปฺปยุตฺตนฺติ เยสํ ลทฺธิ เสยฺยถาปิ อนฺธกานํเยว, เต สนฺธาย ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. เสสเมตฺถ เหฏฺฐา วุตฺตนยตฺตา ๒- อุตฺตานตฺถเมวาติ.
ปริยุฏฺฐานํจิตฺตวิปฺปยุตฺตนฺติกถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๕๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด