ธัมมเทสนากถา
เล่มที่ ๓๗ · ข้อ ๑๗๓๗ · บรรทัด ๑๘๑๓๒
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๒. ธมฺมเทสนากถาวณฺณนา
[๘๐๔-๘๐๖] อิทานิ ธมฺมเทสนากถา นาม โหติ. ตตฺถ "ตุสิตปุเร ฐิโต ภควา ธมฺมเทสนตฺถาย อภินิมฺมิตํ เปเสสิ, เตน เจว ตสฺส จ ธมฺมเทสนํ ๑- สมฺปฏิจฺฉิตฺวา อายสฺมตา อานนฺเทน ธมฺโม เทสิโต, น พุทฺเธน ภควตา"ติ เยสํ ลทฺธิ เสยฺยถาปิ เวตุลฺลกานญฺเญว, เต สนฺธาย ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. อถ นํ "ยทิ เตน ธมฺโม เทสิโต, เสฺวว สตฺถา ภเวยฺยา"ติ โจเทตุํ อภินิมฺมิโต ชิโนติอาทิมาห. อิตโร ตถา อสมฺปฏิจฺฉนฺโต ปฏิกฺขิปติ. เสสเมตฺถ อุตฺตานตฺถเมวาติ.
ธมฺมเทสนากถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๕๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด