สัพพทิสากถา

๖. สพฺพทิสากถาวณฺณนา

อิทานิ สพฺพทิสากถา นาม โหติ. ตตฺถ จตูสุ ทิสาสุ, เหฏฺฐา, อุปรีติ สมนฺตโต โลกธาตุสนฺนิวาสํ, สพฺพโลกธาตูสุ จ พุทฺธา อตฺถีติ อตฺตโน วิกปฺปสิปฺปํ อุปฺปาเทตฺวา "สพฺพทิสาสุ พุทฺธา ติฏฺฐนฺตี"ติ เยสํ ลทฺธิ เสยฺยถาปิ มหาสํฆิกานํ, เต สนฺธาย ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. ปุรตฺถิมายาติ ปุฏฺโฐ สกฺยมุนึ สนฺธาย ปฏิกฺขิปติ. ปุน ปุฏฺโฐ ลทฺธิวเสน อญฺญโลกธาตุยํ ฐิตํ สนฺธาย ปฏิชานาติ. กินฺนาโม โส ภควาติอาทิ "สเจ ตฺวํ น ๑- ชานาสิ, นามาทิวเสน นํ กเถหี"ติ โจทนตฺถํ วุตฺตํ. อิมินา อุปาเยน สพฺพตฺถ อตฺโถ เวทิตพฺโพติ.

สพฺพทิสากถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.