กุสลจิตตกถา

๒. กุสลจิตฺตกถาวณฺณนา

[๘๙๔-๘๙๕] อิทานิ กุสลจิตฺตกถา นาม โหติ. ตตฺถ ยสฺมา อรหา สติเวปุลฺลปฺปตฺโต ปรินิพฺพายนฺโตปิ สโต สมฺปชาโนว ปรินิพฺพาติ, ตสฺมา กุสลจิตฺโต ปรินิพฺพาตีติ เยสํ ลทฺธิ เสยฺยถาปิ อนฺธกานํ, เต สนฺธาย ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. อถ นํ ยสฺมา กุสลจิตฺโต นาม ปุญฺญาภิสงฺขาราภิ- สงฺขรณาทิวเสน โหติ, ตสฺมา เตนตฺเถน โจเทตุํ อรหา ปุญฺญาภิสงฺขารนฺติอาทิมาห. เสสเมตฺถ อุตฺตานํ ๒- ยถาปาลิเมว นิยฺยาติ. สโต สมฺปชาโนติ อิทํ ชวนกฺขเณ กิริยาสติสมฺปชญฺญานํ วเสน อสมฺโมหมรณทีปนตฺถํ วุตฺตํ, น กุสลจิตฺตทีปนตฺถํ. ตสฺมา อสาธกนฺติ.

กุสลจิตฺตกถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.