อาเนญชกถา

๓. อาเนญฺชกถาวณฺณนา

อิทานิ อาเนญฺชกถา นาม โหติ. ตตฺถ ภควา จตุตฺถชฺฌาเน ฐิโต ปรินิพฺพายตีติ ๓- สลฺลกฺเขตฺวา "อรหา อาเนญฺเช ฐิโต ปรินิพฺพายตี"ติ

@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. ปรินิพฺพายติ ๒ ฉ.ม. อยํ ปาโฐ น ทิสฺสติ ๓ ฉ.ม. ปรินิพฺพายีติ เยสํ ลทฺธิ เสยฺยถาปิ เอกจฺจานํ อุตฺตราปถกานํ, เต สนฺธาย ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. ปกติจิตฺเตติ ภวงฺคจิตฺเต. สพฺเพ หิ สญฺญิโน สตฺตา ภวงฺคจิตฺเต ฐตฺวา ๑- ภวงฺคปริโยสาเนน จุติจิตฺเตน กาลํ กโรนฺติ. อิติ นํ อิมินา อตฺเถน โจเทตุํ เอวมาห. ตตฺถ กิญฺจาปิ จตุโวการภเว อรหโต ปกติจิตฺตมฺปิ อาเนญฺชํ โหติ, อยมฺปน ปโญฺห ปญฺจโวการภววเสน อุทฺธโฏ. ตสฺมา โน จ วต เร วตฺตพฺเพติ อาห. เสสเมตฺถ อุตฺตานตฺถเมวาติ.

อาเนญฺชกถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.