ขณิกกถา
เล่มที่ ๓๗ · ข้อ ๑๘๗๘ · บรรทัด ๒๐๐๒๙
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรโรมัน ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน
10. Khaṇikakathāvaṇṇanā
[906-907] Idāni khaṇikakathā nāma hoti. Tattha yasmā sabbe saṅkhatadhammā aniccā, tasmā ekacittakkhaṇikāyeva. Samānāya hi aniccatāya eko lahuṃ bhijjati, eko cirenāti ko ettha visesoti 1- yesaṃ laddhi seyyathāpi pubbaseliyāparaseliyānaṃ, te sandhāya ekacittakkhaṇikāti pucchā sakavādissa, paṭiññā itarassa. Citte mahāpaṭhavītiādīsu tesaṃ tathā saṇṭhānaṃ apassanto paṭikkhipati. Cakkhāyatanantiādi "yadi sabbe ekacittakkhaṇikā bhaveyyuṃ, cakkhāyatanādīni cakkhuviññāṇādīhi saddhiṃyeva uppajjitvā nirujjheyyun"ti codanatthaṃ vuttaṃ. Itaro pana antomātukucchigatassa viññāṇuppattiṃ sandhāya paṭikkhipati, pavattaṃ sandhāya laddhivaseneva 2- paṭijānāti. Sesamettha uttānatthamevāti. Tena hi
@Footnote: 1 cha.Ma. niyāmoti 2 cha.Ma. laddhivasena Ekacittakkhaṇikāti yasmā niccā na honti, tasmā ekacittakkhaṇikāti attano ruciyā kāraṇaṃ vadati. Taṃ avuttasadisamevāti.
Khaṇikakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.
Bāvīsatimo vaggo samatto.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน เล่มที่ ๕๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด