เล่มที่ ๓๗ กถาวัตถุ
พระอภิธรรมปิฎก · วรรคที่ ๒๓

อรหันตวัณณกถา

เล่มที่ ๓๗ · ข้อ ๑๘๘๔ · บรรทัด ๒๐๐๙๔

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

[๑๘๘๔] อรหนฺตานํ วณฺเณน อมนุสฺสา เมถุนํ ธมฺมํ ปฏิเสวนฺตีติ ฯ} อามนฺตา ฯ อรหนฺตานํ วณฺเณน มนุสฺสา ปาณํ หนนฺติ ฯเปฯ อทินฺนํ อาทิยนฺติ มุสา ภณนฺติ ปิสุณํ ภณนฺติ ผรุสํ ภณนฺติ สมฺผํ ปลปนฺติ สนฺธึ ฉินฺทนฺติ นิลฺโลปํ หรนฺติ เอกา- คาริยํ กโรนฺติ ปริปนฺเถ ติฏฺฐนฺติ ปรทารํ คจฺฉนฺติ คามฆาตกํ กโรนฺติ ฯเปฯ นิคมฆาตกํ กโรนฺตีติ ฯ น เหวํ วตฺตพฺเพ ฯเปฯ อรหนฺตวณฺณกถา ฯ __________________ อิสฺสริยกามการิกากถา

บาลีอักษรไทย เล่มที่ ๓๗ ข้อ ๑๘๘๔ หน้าที่ ๖๕๖ · ที่มา 84000.org

อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org

หัวข้ออื่นในวรรคที่ ๒๓

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๓๗ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org