เล่มที่ ๓๗ กถาวัตถุ
พระอภิธรรมปิฎก · วรรคที่ ๒๓

อุทาน

เล่มที่ ๓๗ · ข้อ ๑๘๙๘ · บรรทัด ๒๐๒๕๐

อ่านเนื้อความ

ตัวบทข้างล่างคัดมาจาก 84000.org ตามตำแหน่งที่ระบุไว้ข้างบน สลับฉบับได้จากปุ่ม ส่วนอรรถกถาและฉบับมหาจุฬาฯ อยู่ที่ต้นทาง

พระไตรปิฎกเล่มที่ ๓๗ พระอภิธรรมปิฎกเล่มที่ ๔ กถาวัตถุปกรณ์ อุทาน มหา นิยาโม อนุสยา นิคฺคโห ขุทฺทกปณฺจมา ปรปฺปวาทมทฺทนา สุตฺตมูลสมาหิตา อุชฺโชตนา สตฺถุสมเย กถาวตฺถุปฺปกรเณ กถาวัตถุปกรณ์ มี ๕ ปัณณาสก์ คือ (๑) มหาปัณณาสก์ (๒) นิยามปัณณาสก์ (๓) อนุสยปัณณาสก์ (๔) นิคคหปัณณาสก์ (๕) ขุททกปัณณาสก์ อันพระโมคคัลลีบุตรติสสเถระทำพระสูตรให้เป็นมูลตั้งไว้ ให้เป็นเครื่องย่ำยี ปรัปวาท พรุ่งโพรงอยู่ในพระพุทธศาสนา กถาวัตถุปกรณ์ ๓๕ ภาณวาร จบ -----------------------------------------------------

ฉบับหลวง เล่มที่ ๓๗ ข้อ ๑๘๙๘ บรรทัดที่ ๒๐๒๕๐–๔๐๒๕๐ หน้าที่ ๘๔๒ · ที่มา 84000.org

อรรถกถาของเล่มนี้ค้นได้ด้วย ⌘K แต่ไม่ได้พิมพ์ไว้ตรงนี้ เพราะสิ่งที่เก็บไว้เป็นอรรถกถาของทั้งเล่ม ไม่ใช่ของหัวข้อนี้โดยเฉพาะ — กดปุ่มอรรถกถาข้างล่างเพื่อไปยังจุดที่ตรงกับหัวข้อนี้ที่ 84000.org

หัวข้ออื่นในวรรคที่ ๒๓

กลับไปสารบัญเล่มที่ ๓๗ · สารบัญเล่มนี้ที่ 84000.org