ปรูปหารกถา
เล่มที่ ๓๗ · ข้อ ๔๔๖ · บรรทัด ๕๓๓๒
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรไทย
๒. ทุติยวคฺค
๑. ปรูปหารกถาวณฺณนา ๒-
อิทานิ ปรูปหารกถา นาม โหติ. ตตฺถ เย อรหตฺตํ ปฏิชานนฺตานํ อปฺปตฺเต ปตฺตสญฺญีนํ อธิมานิกานํ กุหกานํ วา อรหตฺตํ ปฏิชานนฺตานํ อสุจิสุกฺกวิสฏฺฐึ ๓- ทิสฺวา "มารกายิกา เทวตา อรหโต อสุจึ อุปสํหรนฺตี"ติ มญฺญนฺติ เสยฺยถาปิ เอตรหิ ปุพฺพเสลิยา จ อปรเสลิยา จ, เต สนฺธาย ๔- อตฺถิ อรหโต อสุจิสุกฺกวิสฏฺฐีติ ปุจฺฉา ๔- สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. อิทานิ ยสฺมา สุกฺกวิสฏฺฐิ นาม ราคสมุฏฺฐานา โหติ, ตสฺมา อตฺถิ อรหโต ราโคติ อนุโยโค อารทฺโธ. โส สพฺโพปิ อุตฺตานตฺโถเยว.
มารกายิกา เทวตา อตฺตโนติอาทิปเญฺห ยสฺมา ตาสํ เทวตานํ สุกฺกวิสฏฺฐิ นาม นตฺถิ, อญฺเญสมฺปิ สุกฺกํ คเหตฺวา น อุปสํหรนฺติ, อรหโต ปน สุกฺกเมว นตฺถิ, ตสฺมา น เหวนฺติ ปฏิกฺขิปติ.
@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. อตฺถิสภาโว นตฺถิสภาโว ๒ ฉ.ม. ปรูปหารวณฺณนา
@๓ ฉ.ม. สุกฺกวิสฺสฏฺฐึ ๔-๔ ฉ.ม. อตฺถิ อรหโตติ ปุจฺฉา
เนว อตฺตโนติ ปเญฺห ปน นิมฺมินิตฺวา อุปสํหรนฺตีติ ลทฺธิยา ปฏิชานาติ. โลมกูเปหีติ ปเญฺห สปฺปิเตลานํ วิย โลมกูเปหิ อุปสํหรณาภาวํ ทิสฺวา ปฏิกฺขิปติ.
หนฺท หีติ พฺยวสายตฺเถ ๑- นิปาโต. "อรหา นุ โข อหํ, โน"ติ เอวํ วิมตึ คาหยิสฺสามาติ เอวํ พฺยวสายํ ๒- กตฺวา อุปสํหรนฺตีติ อตฺโถ. อตฺถิ อรหโต วิมตีติ ปุฏฺโฐ อฏฺฐวตฺถุกํ วิจิกิจฺฉํ สนฺธาย ปฏิกฺขิปติ, ทุติยํ ปุฏฺโฐ อิตฺถีปุริสาทีนํ ๓- นามโคตฺตาทีสุ สนฺนิฏฺฐานาภาวํ สนฺธาย ปฏิชานาติ.
อตฺถิ ตสฺส อาสโยติ ตสฺส สุกฺกสฺส อุจฺจารปสฺสาวานํ วิย ปติฏฺฐาโนกาโส อตฺถีติ ปุจฺฉติ.
สธมฺมกุสลสฺสาติ อตฺตโน ๔- อรหตฺตธมฺมมตฺเตเยว กุสลสฺส. ปญฺญาวิมุตฺตํ สนฺธาเยวํ วทติ. ปรธมฺมกุสลสฺสาติ สธมฺมโต ปรสฺมึ อฏฺฐสมาปตฺติธมฺเมปิ กุสลสฺส. อุภโตภาควิมุตฺตํ สนฺธาเยวํ วทติ. เสสเมตฺถ ปาลิอนุสาเรเนว เวทิตพฺพนฺติ.
ปรูปหารกถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๕๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด