สังวรกถา

10. Saṃvarakathāvaṇṇanā

Idāni saṃvarakathā nāma hoti. Tattha yesaṃ tāvatiṃse deve upādāya taduttari 2- devesu yasmā te pañca verāni na samācaranti, tasmā saṃvaro atthīti laddhi, te sandhāya pucchā sakavādissa, verasamudācāraṃ apassato paṭiññā itarassa. Tato yasmā saṃvaro nāma saṃvaritabbe asaṃvare sati hoti, tasmā asaṃvarapucchā sakavādissa, devesu pāṇātipātādīnaṃ abhāvena pana 3- paṭikkhepo itarassa.

Atthi manussesūtiādi saṃvare sati asaṃvarassa asaṃvare ca satisaṃvarassa pavattidassanatthaṃ vuttaṃ.

Pāṇātipātā veramaṇītiādipañhesu pāṇātipātādīnaṃ asamācaraṇavasena paṭiññā, pāṇātipātādīnaṃ natthitāya paṭikkhepo veditabbo. Paṭilomapañhā uttānatthāyeva.

Avasāne natthi devesu saṃvaroti pañhe pāṇātipātādīni katvā puna tato saṃvarābhāvaṃ sandhāya paṭiññā sakavādissa. Tato chalavasena yadi saṃvaro natthi, sabbe devā pāṇātipātinotiādipucchā paravādissa. Devānaṃ verasamudācārassa abhāvena

@Footnote: 1 cha.Ma. abhiññāñāṇassa 2 cha.Ma. tatuttari 3 cha.Ma. ayaṃ saddo na dissati Paṭikkhepo sakavādissa. Na hevanti vacanamattaṃ gahetvā laddhipatiṭṭhāpanaṃ paravādissa. Evaṃ patiṭṭhitā pana laddhi appatiṭṭhitāva hotīti.

Saṃvarakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.