อากาโสสนิทัสสโนติกถา

๗. อากาโสสนิทสฺสโนติกถาวณฺณนา

[๔๖๓-๔๖๔] อิทานิ อากาโส สนิทสฺสโนติกถา นาม โหติ. ตตฺถ เยสํ ตาฬจฺฉิทฺทาทีสุ ญาณปฺปวตฺตึ นิสฺสาย "สพฺโพปิ อชฏากาโส สนิทสฺสโน"ติ ลทฺธิ เสยฺยถาปิ อนฺธกานํ, เต สนฺธาย อากาโส สนิทสฺสโนติ ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. อถ นํ "ยทิ สนิทสฺสโน, เอวํวิโธ ภเวยฺยา"ติ โจทนตฺถํ รูปนฺติอาทิ วุตฺตํ. จกฺขุญฺจ ปฏิจฺจาติ ปเญฺหสุ เอวรูปสฺส สุตฺตสฺส อภาเวน ปฏิกฺขิปิตฺวา ตุลนฺตริกาทีนํ ๓- อุปลทฺธึ นิสฺสาย ปฏิชานาติ. ทฺวินฺนํ รุกฺขานํ อนฺตรนฺติ เอตฺถ รุกฺขรูปํ จกฺขุนา ทิสฺวา อนฺตเร รูปาภาวโต

@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. อยํ ปาโฐ น ทิสฺสติ ๒ ฉ.ม. อิตเร เทฺว ๓ ม. ตุลานนฺตริกาทีนํ อากาสนฺติ มโนทฺวารวิญฺญาณํ อุปฺปชฺชติ, น จกฺขุวิญฺญาณํ. เสเสสุปิ เอเสว นโย. ตสฺมา อสาธกเมตนฺติ.

อากาโสสนิทสฺสโนติกถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.