ปริยุฏฐาน จิตตวิปปยุตตันติกถา

๖. ปริยุฏฺฐานํจิตฺตวิปฺปยุตฺตนฺติกถาวณฺณนา

[๗๐๒] อิทานิ ปริยุฏฺฐานํ จิตฺตวิปฺปยุตฺตนฺติกถา นาม โหติ. ตตฺถ ยสฺมา อนิจฺจาทิโต มนสิกโรโตปิ ราคาทโย อุปฺปชฺชนฺติ. วุตฺตมฺปิ เจตํ "อปฺเปกทา โภ ภารทฺวาช อสุภโต *- มนสิกริสฺสามีติ สุภโตว มนสิกโรตี"ติ. ๑- ตสฺมา ปริยุฏฺฐานํ จิตฺตวิปฺปยุตฺตนฺติ เยสํ ลทฺธิ เสยฺยถาปิ อนฺธกานํเยว, เต สนฺธาย ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. เสสเมตฺถ เหฏฺฐา วุตฺตนยตฺตา ๒- อุตฺตานตฺถเมวาติ.

ปริยุฏฺฐานํจิตฺตวิปฺปยุตฺตนฺติกถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

เล่มที่ ๓๗ กถาวัตถุ๓๑๓

ที่มาและฉบับอื่นของ “ปริยุฏฐาน จิตตวิปปยุตตันติกถา”