๗. อจฺจนฺตนิยามกถาวณฺณนา

[๘๔๗] อิทานิ อจฺจนฺตนิยามกถา นาม โหติ. ตตฺถ เยสํ "สกึ นิมุคฺโค นิมุคฺโคว โหตี"ติ ๒- สุตฺตํ นิสฺสาย "อตฺถิ ปุถุชฺชนสฺส อจฺจนฺตนิยามตา"ติ ลทฺธิ เสยฺยถาปิ เอกจฺจานํ อุตฺตราปถกานํ, เต สนฺธาย ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. มาตุฆาตโกติอาทิ "นิยตมิจฺฉาทิฏฺฐิกสฺส จ มาตุฆาตกาทีนญฺจ สมาเน มิจฺฉตฺตนิยาเม มาตุฆาตกาทีหิปิ เต อจฺจนฺตนิยเตหิ ภวิตพฺพนฺ"ติ โจทนตฺถํ วุตฺตํ. อิตโร "นิยตมิจฺฉาทิฏฺฐิโก สํสารขาณุโก ภวนฺตเรปิ นิยโตว, อิเม ปน เอกสฺมิญฺเญว อตฺตภาเว"ติ ลทฺธิยา น เหวนฺติ ปฏิกฺขิปติ.

[๘๔๘] วิจิกิจฺฉา อุปฺปชฺเชยฺยาติ "อยํ นิยโต วา โน วา"ติ เอวํ อุปฺปชฺเชยฺยาติ วุจฺจติ. ๓- อิตโร อนุปฺปตฺติการณํ อปสฺสนฺโต ปฏิชานาติ. นุปฺปชฺเชยฺยาติ ปุฏฺโฐ ปน ยํ ทิฏฺฐึ อาเสวนฺโต นิยามํ โอกฺกนฺโต, ตตฺถ