ข้ามไปยังเนื้อหา
ธรรมคลัง
หน้าแรกหนังสือบทสวดพระไตรปิฎกชาดกหมวดธรรม
ENเข้าสู่ระบบสมัครสมาชิก
ธรรมคลัง

แหล่งรวมหนังสือ พระสูตร บทสวด และพระไตรปิฎก เพื่อการเรียนรู้ ฝึกฝน และการใช้ชีวิตอย่างมีสติในทุกวัน

เมนูหลัก

  • หน้าแรก
  • หนังสือ
  • บทสวด
  • พระไตรปิฎก
  • ชาดก
  • หมวดธรรม
  • ค้นหา

เกี่ยวกับเรา

  • เกี่ยวกับโครงการ
  • แหล่งที่มาของเนื้อหา
  • ร่วมสนับสนุน

บริการช่วยเหลือ

  • ที่เก็บไว้
  • สำรวจคลังธรรมะ
  • ฟังธรรม
  • API สำหรับนักพัฒนา
“
“สพฺพทานํ ธมฺมทานํ ชินาติ”การให้ธรรมเป็นทานย่อมชำนะการให้ทั้งปวง
ธรรมบท ๓๕๔

© ๒๕๖๙ ธรรมคลัง สงวนลิขสิทธิ์

  1. หน้าแรก
  2. /
  3. พระไตรปิฎก
  4. /
  5. เล่มที่ ๓๗
  6. /
  7. …
  8. /
  9. ปัณณาสก์ที่ ๔
  10. /
  11. วรรคที่ ๑๙
  12. /
  13. อัจจันตนิยามกถา

อัจจันตนิยามกถา

เล่มที่ ๓๗ · ข้อ ๑๗๙๒ · บรรทัด ๑๘๙๗๓

คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรไทย ตัวบทจาก 84000.org

หลวงฉบับหลวงมจร.ฉบับมหาจุฬาฯบาลีบาลีอักษรไทยโรมันPALI ROMANอรรถกถาอรรถกถาอรรถกถาบาลีอรรถกถาบาลีอักษรไทยAṭṭhakathāAtthakatha PaliRoman
พรีวิว / พิมพ์ PDFโหมดอ่านต่อเนื่อง

อรรถกถาบาลี อักษรไทย

๗. อจฺจนฺตนิยามกถาวณฺณนา

[๘๔๗]

อิทานิ อจฺจนฺตนิยามกถา นาม โหติ. ตตฺถ เยสํ "สกึ นิมุคฺโค นิมุคฺโคว โหตี"ติ ๒- สุตฺตํ นิสฺสาย "อตฺถิ ปุถุชฺชนสฺส อจฺจนฺตนิยามตา"ติ ลทฺธิ เสยฺยถาปิ เอกจฺจานํ อุตฺตราปถกานํ, เต สนฺธาย ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. มาตุฆาตโกติอาทิ "นิยตมิจฺฉาทิฏฺฐิกสฺส จ มาตุฆาตกาทีนญฺจ สมาเน มิจฺฉตฺตนิยาเม มาตุฆาตกาทีหิปิ เต อจฺจนฺตนิยเตหิ ภวิตพฺพนฺ"ติ โจทนตฺถํ วุตฺตํ. อิตโร "นิยตมิจฺฉาทิฏฺฐิโก สํสารขาณุโก ภวนฺตเรปิ นิยโตว, อิเม ปน เอกสฺมิญฺเญว อตฺตภาเว"ติ ลทฺธิยา น เหวนฺติ ปฏิกฺขิปติ.

[๘๔๘]

วิจิกิจฺฉา อุปฺปชฺเชยฺยาติ "อยํ นิยโต วา โน วา"ติ เอวํ อุปฺปชฺเชยฺยาติ วุจฺจติ. ๓- อิตโร อนุปฺปตฺติการณํ อปสฺสนฺโต ปฏิชานาติ. นุปฺปชฺเชยฺยาติ ปุฏฺโฐ ปน ยํ ทิฏฺฐึ อาเสวนฺโต นิยามํ โอกฺกนฺโต, ตตฺถ

@เชิงอรรถ: ๑ ฉ.ม. อิฏฺฐปากมฺปิ ๒ องฺ.สตฺตก. ๒๓/๑๕/๑๐ (สฺยา) ๓ ฉ.ม. ปุจฺฉติ อนุปฺปตฺตึ สนฺธาย ปฏิชานาติ. ตโต ปหีนาติ ปุฏฺโฐ มคฺเคน อปฺปหีนตฺตา ปฏิกฺขิปติ, ตํ ทิฏฺฐึ อารพฺภ อสมุทาจารโต ปฏิชานาติ. อถ นํ ยสฺมา ปหานํ นาม วินา อริยมคฺเคน นตฺถิ, ตสฺมา ตสฺส วเสน โจเทตุํ โสตาปตฺติมคฺเคนาติอาทิมาห. โส เอกมคฺเคนาปิ อปฺปหีนตฺตา ปฏิกฺขิปติ. ปุน กตเมนาติ ปุฏฺโฐ มิจฺฉามคฺคํ สนฺธาย อกุสเลนาติอาทิมาห.

[๘๔๙]

อุจฺเฉททิฏฺฐิ อุปฺปชฺเชยฺยาติ ทุติยนิยามุปฺปตฺตึ ปุจฺฉติ. อิตโร ยสฺมา "เยปิ เต อุกฺกณฺณวสฺส อญฺญา ๑- นตฺถิกวาทา อกิริยวาทา อเหตุกวาทา"ติ ๒- วจนโต ติสฺโสปิ นิยตมิจฺฉาทิฏฺฐิโย เอกสฺส อุปฺปชฺชนฺติ, ตสฺมา ปฏิชานาติ.

[๘๕๐]

อถ นํ "น จ นาม โส อจฺจนฺตนิยาโม"ติ โจทนตฺถํ หญฺจีติอาทิมาห. อจฺจนฺตนิยตสฺส หิ ทุติยนิยาโม นิรตฺถโก. นุปฺปชฺเชยฺยาติ ปเญฺห ยํ สสฺสตทิฏฺฐิยา สสฺสตนฺติ คหิตํ, ตเทว อุจฺฉิชฺชตีติ ๓- คเหตฺวา อนุปฺปตฺตึ สนฺธาย ปฏิชานาติ. ปหีนาติ ปุฏฺโฐ มคฺเคน อปฺปหีนตฺตา ปฏิกฺขิปติ, วุตฺตนเยน อนุปฺปชฺชนโต ปฏิชานาติ. สสฺสตทิฏฺฐิ อุปฺปชฺเชยฺยาติอาทีสุปิ เอเสว นโย. เสสํ วิจิกิจฺฉาวาเร วุตฺตนยเมว.

[๘๕๑-๘๕๒] น วตฺตพฺพนฺติ ปุจฺฉา ปรวาทิสฺส, ตสฺส ๔- สุตฺตสฺส อตฺถิตาย ปฏิญฺญา สกวาทิสฺส. น ปน โส ภวนฺตเรปิ นิมุคฺโคว. อิมสฺมึเยว หิ ภเว อภพฺโพ โส ตํ ทิฏฺฐึ ปชหิตุนฺติ อยเมตฺถ อธิปฺปาโย, ตสฺมา อสาธกเมตนฺติ. สพฺพกาลํ อุมฺมุชฺชิตฺวา นิมุชฺชตีติอาทิ วจนมตฺเต อภินิเวสํ อกตฺวา อตฺโถ ปน ๕- ปริเยสิตพฺโพติ ทสฺสนตฺถํ วุตฺตนฺติ.

อจฺจนฺตนิยามกถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

@เชิงอรรถ: ๑ ฉ. โอกฺกลา วยภิญฺญา, ปาลิ. อุกฺกลา วสฺสภญฺญา ๒ ม.อุ. ๑๔/๑๔๓/๑๒๗

@๓ ฉ.ม. อุจฺฉิชฺชิสฺสตีติ ๔ ฉ.ม. อยํ ปาโฐ น ทิสฺสติ

@๕ ฉ.ม. อยํ สทฺโท น ทิสฺสติ

ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรไทย เล่มที่ ๕๕ จาก 84000.org

รายงานข้อผิดพลาด
หัวข้อก่อนหน้ากุสลกถากลับไปยังสารบัญเล่มที่ ๓๗วรรคที่ ๑๙หัวข้อถัดไปอินทริยกถา