๒. ทุติยวคฺค

๑. ปรูปหารกถาวณฺณนา ๒-

[๓๐๗] อิทานิ ปรูปหารกถา นาม โหติ. ตตฺถ เย อรหตฺตํ ปฏิชานนฺตานํ อปฺปตฺเต ปตฺตสญฺญีนํ อธิมานิกานํ กุหกานํ วา อรหตฺตํ ปฏิชานนฺตานํ อสุจิสุกฺกวิสฏฺฐึ ๓- ทิสฺวา "มารกายิกา เทวตา อรหโต อสุจึ อุปสํหรนฺตี"ติ มญฺญนฺติ เสยฺยถาปิ เอตรหิ ปุพฺพเสลิยา จ อปรเสลิยา จ, เต สนฺธาย ๔- อตฺถิ อรหโต อสุจิสุกฺกวิสฏฺฐีติ ปุจฺฉา ๔- สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. อิทานิ ยสฺมา สุกฺกวิสฏฺฐิ นาม ราคสมุฏฺฐานา โหติ, ตสฺมา อตฺถิ อรหโต ราโคติ อนุโยโค อารทฺโธ. โส สพฺโพปิ อุตฺตานตฺโถเยว.

มารกายิกา เทวตา อตฺตโนติอาทิปเญฺห ยสฺมา ตาสํ เทวตานํ สุกฺกวิสฏฺฐิ นาม นตฺถิ, อญฺเญสมฺปิ สุกฺกํ คเหตฺวา น อุปสํหรนฺติ, อรหโต ปน สุกฺกเมว นตฺถิ, ตสฺมา น เหวนฺติ ปฏิกฺขิปติ.