๓. ตติยวคฺค

๑. พลกถาวณฺณนา

[๓๕๔] อิทานิ พลกถา นาม โหติ. ตตฺถ เยสํ อนุรุทฺธสํยุตฺเต "อิเมสญฺจ ปนาหํ อาวุโส จตุนฺนํ สติปฏฺฐานานํ ภาวิตตฺตา พหุลีกตตฺตา ฐานญฺจ ฐานโต อฏฺฐานญฺจ อฏฺฐานโต ยถาภูตํ ปชานามี"ติอาทีนิ ๓- ทส สุตฺตานิ อโยนิโส คเหตฺวา "ตถาคตพลํ สาวกสาธารณนฺ"ติ ลทฺธิ เสยฺยถาปิ เอตรหิ อนฺธกานํ, เต สนฺธาย ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ลทฺธิยํ ฐตฺวา ปฏิญฺญา ปรวาทิสฺส. ตถาคตพลญฺจ นาเมตํ สาวเกหิ สาธารณมฺปิ อตฺถิ อสาธารณมฺปิ สาธารณาสาธารณมฺปิ. ตตฺถ อาสวานํ ขเย ญาณํ สาธารณํ, อินฺทฺริยปโรปริยตฺติญาณํ อสาธารณํ, เสสํ สาธารณญฺจ อสาธารณญฺจ. ฐานาฐานาทีนิ หิ สาวกา ปเทเสน ชานนฺติ, ตถาคตา นิปฺปเทเสน. อิติ ตานิ อุทฺเทสโต สาธารณานิ, น นิทฺเทสโต. อยมฺปน อวิเสเสน สพฺพมฺปิ