๓. วิปรีตกถาวณฺณนา

[๔๒๔] อิทานิ วิปรีตกถา นาม โหติ. ตตฺถ "ยฺวายํ ปฐวีกสิเณ ปฐวีสญฺญี สมาปชฺชติ, ตสฺส ตํ ญาณํ วิปรีตญาณนฺ"ติ เยสํ ลทฺธิ เสยฺยถาปิ อนฺธกานํ, เต สนฺธาย ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส, ปฐวึ นิสฺสาย อุปฺปนฺนนิมิตฺตญฺหิ น ปฐวีเยว, ตตฺร จายํ ปฐวีสญฺญึ สมาปชฺชติ. ๔- ตสฺมา วิปรีตํ ตํ ญาณนฺติ ๕- อยเมตสฺส อธิปฺปาโย. ตโต สกวาที "ลกฺขณปฐวีปิ

@๔ ฉ.ม. "ปฐวึ สมาปชฺชตี"ติ ปาฐา น ทิสฺสนฺติ ๕ ฉ.ม. วิปรีตญาณนฺติ สสมฺภารปฐวีปิ นิมิตฺตปฐวีปิ ปฐวีเทวตาปิ สพฺพา ปฐวีเยว, ตาสุ ปฐวีติ ญาณํ วิปรีตํ น โหติ. อนิจฺเจ นิจฺจนฺติอาทิวิปริเยโส ปน วิปรีตญาณํ นาม, กินฺเต อิทํ เอตฺตเกสุ ๑- อญฺญตรนฺ"ติ โจเทตุํ อนิจฺเจ นิจฺจนฺติอาทิมาห. อิตโร วิปลฺลาสลกฺขณาภาวํ สนฺธาย ปฏิกฺขิปติ, ปฐวีนิมิตฺตํ สนฺธาย ปฏิชานาติ.