๑๐. ทสมวคฺค

๑. นิโรธกถาวณฺณนา

[๕๗๑-๕๗๒] อิทานิ นิโรธกถา นาม โหติ ตตฺถ เยสํ "อุปปตฺเตสิยนฺติ สงฺขคตสฺส ภวงฺคจิตฺตสฺส ภงฺคกฺขเณน สเหว กิริยาติ สงฺขคตา กุสลา วา อกุสลา วา จตฺตาโร ขนฺธา จิตฺตสมุฏฺฐานรูปญฺจาติ ปญฺจ ขนฺธา อุปฺปชฺชนฺติ. เตสุ หิ อนุปฺปนฺเนสุ ภวงฺคจิตฺเต ๒- นิรุทฺเธ สนฺตติวิจฺเฉโท ภเวยฺยา"ติ ลทฺธิ เสยฺยถาปิ อนฺธกานํ, เต สนฺธาย อุปปตฺเตสิเยติ ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. ตตฺถ อุปปตฺเตสิเยติ จตูสุปิ ปเทสุ พหุวจนภุมฺมตฺเถ เอกวจนภุมฺมํ, อุปปตฺเตสิเยสุ ปญฺจสุ ขนฺเธสุ อนิรุทฺเธสูติ อยเญฺหตฺถ อตฺโถ. ทสนฺนนฺติ