[๗๘๒] นาหํ ภิกฺขเวติ สุตฺตํ อิทํ สนฺธาย วุตฺตํ:- สญฺเจตนิกานํ กมฺมานํ กตานํ วิปากํ อปฺปฏิสํเวทิตฺวา อวินฺทิตฺวา อนนุภวิตฺวา พฺยนฺตีภาวํ เตสํ กมฺมานํ ปริวฏุมปริจฺฉินฺนภาวํ น วทามิ, ตญฺจ โข ทิฏฺฐธมฺมเวทนียานํ ทิฏฺเฐว ธมฺเม, น ตโต ปรํ, อุปปชฺชเวทนียานํ อนนฺตรํ อุปปตฺตึ อุปปชฺชิตฺวาว, น ตโต ปรํ, อปราปริยเวทนียานํ กมฺมานํ ๒- ยทา วิปาโกกาสํ ลภนฺติ, ตถารูเป อปเร ๓- วา ปริยาเย. เอวํ สพฺพถาปิ สํสารปวตฺเต สติ ลทฺธวิปากวาเร กมฺเม น วิชฺชติ โส ๔- ชคติปฺปเทโส, ยตฺร ฐิโต ๕- มุจฺเจยฺย ปาปกมฺมาติ. เอวํ สนฺเต ยเทตํ "อลทฺธวิปากวารมฺปิ กมฺมํ อวสฺสํ อรหตา ๖- ปฏิสํเวทิตพฺพนฺ"ติ กปฺปนาวเสน "นตฺถิ อรหโต อกาลมจฺจู"ติ ลทฺธิปติฏฺฐาปนํ กตํ, ตํ ทุกฺกฏเมวาติ.

นตฺถิอรหโตอกาลมจฺจูติกถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.

@๓ ฉ.ม. อปราปเร ๔ ฉ.ม. วิชฺชเตโส