๒. ธมฺมเทสนากถาวณฺณนา

[๘๐๔-๘๐๖] อิทานิ ธมฺมเทสนากถา นาม โหติ. ตตฺถ "ตุสิตปุเร ฐิโต ภควา ธมฺมเทสนตฺถาย อภินิมฺมิตํ เปเสสิ, เตน เจว ตสฺส จ ธมฺมเทสนํ ๑- สมฺปฏิจฺฉิตฺวา อายสฺมตา อานนฺเทน ธมฺโม เทสิโต, น พุทฺเธน ภควตา"ติ เยสํ ลทฺธิ เสยฺยถาปิ เวตุลฺลกานญฺเญว, เต สนฺธาย ปุจฺฉา สกวาทิสฺส, ปฏิญฺญา อิตรสฺส. อถ นํ "ยทิ เตน ธมฺโม เทสิโต, เสฺวว สตฺถา ภเวยฺยา"ติ โจเทตุํ อภินิมฺมิโต ชิโนติอาทิมาห. อิตโร ตถา อสมฺปฏิจฺฉนฺโต ปฏิกฺขิปติ. เสสเมตฺถ อุตฺตานตฺถเมวาติ.

ธมฺมเทสนากถาวณฺณนา นิฏฺฐิตา.