ญาณกถา

6. Ñāṇakathāvaṇṇanā

[876-877] Idāni ñāṇakathā nāma hoti. Tattha dhammacakkappavattane dvādasākārañāṇaṃ sandhāya "dvādasavatthukaṃ ñāṇaṃ lokuttaran"ti yesaṃ laddhi seyyathāpi pubbaseliyāparaseliyānaṃ, te sandhāya pucchā sakavādissa, paṭiññā itarassa. Atha naṃ "sace taṃ dvādasavatthukaṃ, dvādasahi maggañāṇehi bhavitabban"ti codetuṃ dvādasātiādimāha. Itaro maggassa ekattaṃ sandhāya paṭikkhipati, ekekasmiṃ sacce saccañāṇakiccañāṇakatañāṇānaṃ vasena ñāṇanānattaṃ sandhāya paṭikkhipati. Dvādasa sotāpattimaggātiādīsupi eseva nayo. Nanu vuttaṃ bhagavatāti suttaṃ

Tasmā asādhakanti.

Ñāṇakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.

เล่มที่ ๓๗ กถาวัตถุ๓๙๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “ญาณกถา”