ญาณกถา
เล่มที่ ๓๗ · ข้อ ๑๘๓๑ · บรรทัด ๑๙๔๕๘
คัดจากอรรถกถาบาลี อักษรโรมัน ตัวบทจาก 84000.org
อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน
6. Ñāṇakathāvaṇṇanā
[876-877] Idāni ñāṇakathā nāma hoti. Tattha dhammacakkappavattane dvādasākārañāṇaṃ sandhāya "dvādasavatthukaṃ ñāṇaṃ lokuttaran"ti yesaṃ laddhi seyyathāpi pubbaseliyāparaseliyānaṃ, 1- te sandhāya pucchā sakavādissa, paṭiññā itarassa. Atha naṃ "sace taṃ dvādasavatthukaṃ, dvādasahi maggañāṇehi bhavitabban"ti codetuṃ dvādasātiādimāha. Itaro maggassa ekattaṃ sandhāya paṭikkhipati, ekekasmiṃ sacce saccañāṇakiccañāṇakatañāṇānaṃ vasena ñāṇanānattaṃ sandhāya paṭikkhipati. 2- Dvādasa sotāpattimaggātiādīsupi eseva nayo. Nanu vuttaṃ bhagavatāti suttaṃ
@Footnote: 1 cha.Ma. pubbaseliyānaṃ 2 cha.Ma. paṭijānāti Saddhiṃ pubbabhāgaparabhāgehi ñāṇanānattaṃ dīpeti, na ariyamaggassa dvādasañāṇataṃ. Tasmā asādhakanti.
Ñāṇakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.
Vīsatimo vaggo niṭṭhito.
Catuttho paṇṇāsako samatto.
ที่มา: อรรถกถาบาลี อักษรโรมัน เล่มที่ ๕๕ จาก 84000.org
รายงานข้อผิดพลาด