ขณิกกถา
10. Khaṇikakathāvaṇṇanā
[906-907] Idāni khaṇikakathā nāma hoti. Tattha yasmā sabbe saṅkhatadhammā aniccā, tasmā ekacittakkhaṇikāyeva. Samānāya hi aniccatāya eko lahuṃ bhijjati, eko cirenāti ko ettha visesoti yesaṃ laddhi seyyathāpi pubbaseliyāparaseliyānaṃ, te sandhāya ekacittakkhaṇikāti pucchā sakavādissa, paṭiññā itarassa. Citte mahāpaṭhavītiādīsu tesaṃ tathā saṇṭhānaṃ apassanto paṭikkhipati. Cakkhāyatanantiādi "yadi sabbe ekacittakkhaṇikā bhaveyyuṃ, cakkhāyatanādīni cakkhuviññāṇādīhi saddhiṃyeva uppajjitvā nirujjheyyun"ti codanatthaṃ vuttaṃ. Itaro pana antomātukucchigatassa viññāṇuppattiṃ sandhāya paṭikkhipati, pavattaṃ sandhāya laddhivaseneva paṭijānāti. Sesamettha uttānatthamevāti. Tena hi
Taṃ avuttasadisamevāti.
Khaṇikakathāvaṇṇanā niṭṭhitā.