บทว่า อธิสีเล ได้แก่ ศีล คือปาฏิโมกข์.

บทว่า อธิจิตฺเต ได้แก่ ในการอบรมโลกิยสมาธิ.

บทว่า อธิปญฺญาย ได้แก่ ในการเจริญโลกุตตรมรรค.

สองบทว่า สงฺกนฺโต โหติ มีความว่า เป็นผู้มาเข้าศาสนานี้แล้ว.