เรื่องยสกุลบุตร

{๓๑} ปุพฺพานุปุพฺพกานนฺติ ปเวณิวเสน โปราณานุโปราณานนฺติ อตฺโถ ฯ เตน โข ปน สมเยน เอกสฏฺฐี โลเก อรหนฺโต โหนฺตีติ ปุริมา ฉ อิเม จ ปญฺจปญฺญาสาติ อนฺโตวสฺสมฺหิเยว เอกสฏฺฐี มนุสฺสา อรหนฺโต โหนฺตีติ อตฺโถ ฯ ตตฺร ยสอาทีนํ กุลปุตฺตานํ อยํ ปุพฺพโยโค ฯ อตีเต กิร ปญฺจปญฺญาสชนา สหายกา วคฺคพนฺเธน ปุญฺญานิ กโรนฺตา อนาถสรีรานิ ปฏิชคฺคนฺตา วิจรนฺติ ฯ เต เอกทิวสํ สคพฺภํ อิตฺถึ กาลกตํ ทิสฺวา ฌาเปสฺสามาติ สุสานํ หรึสุ ฯ เตสุ ปญฺจ ชเน ตุมฺเห ฌาเปถาติ สุสาเน ฐเปตฺวา เสสา คามํ ปวิฏฺฐา ฯ ยโส ทารโก ตํ สรีรํ วิชฺฌิตฺวา ปริวตฺเตตฺวา จ ฌาปยมาโน อสุภสญฺญํ ปฏิลภิ ฯ โส อิตเรสํปิ จตุนฺนํ ชนานํ ปสฺสถ โภ อิมํ อสุจึ ปฏิกฺกูลนฺติ ทสฺเสสิ ฯ เตปิ ตตฺถ อสุภสญฺญํ ปฏิลภึสุ ฯ เต ปญฺจปิ คามํ คนฺตฺวา เสสสหายกานํ กถยึสุ ฯ ยโส ปน ทารโก เคหํปิ คนฺตฺวา มาตาปิตูนญฺจ ภริยาย จ กเถสิ ฯ เต สพฺเพปิ อสุภสญฺญํ ภาวยึสุ ฯ อยเมเตสํ ปุพฺพโยโค ฯ เตนายสฺมโต ยสสฺส นาฏกชเนสุ สุสานสญฺญาเยว อุปฺปชฺชิ ฯ ตาย จ อุปนิสฺสยสมฺปตฺติยา สพฺเพสํ วิเสสาธิคโม นิพฺพตฺตีติ ฯ อถ โข ภควา ภิกฺขู อามนฺเตสีติ ภควา ยาว ปจฺฉิมกตฺติกปุณฺณมี ตาว พาราณสิยํ วิหรนฺโต เอกทิวสํ เต ขีณาสเว สฏฺฐี ภิกฺขู อามนฺเตสิ ฯ

{๓๒} ทิพฺพา นาม ทิพฺเพสุ วิสเยสุ โลภปาสา ฯ มานุสา นาม มานุสเกสุ วิสเยสุ โลภปาสา ฯ มา เอเกน เทฺวติ เอเกน มคฺเคน เทฺว มา อคมิตฺถ ฯ อสฺสวนตาติ อสฺสวนตาย ฯ ปริหายนฺตีติ อนธิคตํ นาธิคจฺฉนฺตา วิเสสาธิคมนโต ปริหายนฺติ ฯ {๓๓} อนฺตกาติ ลามก หีนสตฺต ฯ อนฺตลิกฺขจโรติ ราคปาสํ สนฺธายาห ตํ หิ โส อนฺตลิกฺขจโรติ มนฺตฺวา อาห ฯ

เล่มที่ ๔ มหาวรรค ภาค ๑๑๔

ที่มาและฉบับอื่นของ “เรื่องยสกุลบุตร”