เรื่องปริพาชกอัญญเดียรถีย์

Uposathakkhandhakavaṇṇanā

{132} uposathakkhandhake aññatitthiyāti ettha titthaṃ vuccati laddhi aññaṃ titthaṃ aññatitthaṃ aññatitthaṃ etesaṃ atthīti añña- titthiyā. Ito aññaladdhikāti vuttaṃ hoti. Dhammaṃ bhāsantīti yantesaṃ kattabbākattabbaṃ taṃ kathenti. Te labhantīti te manussā labhanti. Mūgasūkarāti thūlasarīrasūkarā.

{135} Anajjhāpanno vā hoti āpajjitvā vā vuṭṭhitoti ettha yaṃ āpattiṃ bhikkhu anajjhāpanno vā hoti āpajjitvā vā vuṭṭhito. Ayaṃ asantī nāma āpattīti evamattho veditabbo. Sampajāna- musāvādo kiṃ hotīti yvāyaṃ sampajānamusāvādo assa hotīti vutto so āpattito kiṃ hoti. Katarā āpatti hotīti attho. Dukkaṭaṃ hotīti dukkaṭāpatti hoti. Sā ca kho na musāvādalakkhaṇena bhagavato pana vacanena vacīdvāre akiriyasamuṭṭhānā āpatti hotīti veditabbā. Vakkhati hi

anālapanto manujena kenaci

เล่มที่ ๔ มหาวรรค ภาค ๑๗๖

ที่มาและฉบับอื่นของ “เรื่องปริพาชกอัญญเดียรถีย์”