อันตรายของภิกษุผู้จำพรรษา

Paripātentipīti samantato āgantvā palāpenti bhayaṃ vā janenti jīvitā voropenti. Āvisantīti sarīraṃ anupavisanti.

{201} Yena gāmo tena gantuntiādīsu sace gāmo avidūraṃ gato hoti tattha piṇḍāya caritvā vihārameva āgantvā vasitabbaṃ. Sace dūraṃ gato hoti sattāhavārena aruṇo uṭṭhāpetabbo. Na sakkā ce hoti tatreva sabhāgaṭṭhāne vasitabbaṃ. Sace manussā yathāpavattāni salākabhattādīni denti na mayaṃ tasmiṃ vihāre vasāmāti vattabbā. Mayaṃ vihārassa vā pāsādassa vā na dema tumhākaṃ yattha katthaci vasitvā bhuñjathāti vutte pana yathāsukhaṃ bhuñjitabbaṃ tesaṃyeva taṃ pāpuṇāti. Tumhākaṃ vasanaṭṭhāne pāpuṇāpetvā bhuñjathāti vutte pana yattha vasanti tattha netvā vassaggena pāpuṇāpetvā bhuñjitabbaṃ. Sace pavāritakāle vassāvāsikaṃ denti yadi sattāhavārena aruṇaṃ uṭṭhāpayiṃsu gahetabbaṃ chinnavassehi pana na mayaṃ tattha vasimhā chinnavassā mayanti vattabbaṃ yadi yesaṃ amhākaṃ senāsanaṃ pāpitaṃ te gaṇhantūti vadanti gahetabbaṃ. Yampana vihāre upanikkhittakaṃ mā vinassīti idha āhaṭaṃ cīvarādivebhaṅgiyabhaṇḍaṃ taṃ tattheva gantvā apaloketvā bhājetabbaṃ. Ito ayyānaṃ cattāro paccaye dethāti kappiya- kārakānaṃ dinne khettavatthuādike tatruppādepi eseva nayo. Saṅghikaṃ hi vebhaṅgiyabhaṇḍaṃ antovihāre vā bahisīmāya vā hotu bahisīmāya ṭhitānaṃ apaloketvā bhājetuṃ na vaṭṭati. Ubhayatraṭ- ṭhitampana antosīmāya ṭhitānaṃ apaloketvā bhājetuṃ vaṭṭatiyeva.

{202} Saṅgho bhinnoti ettha bhinne saṅghe gantvā karaṇīyaṃ natthi yo Pana bhijjissatīti āsaṅkito taṃ sandhāya bhinnoti vuttaṃ. Sambahulāhi bhikkhunīhi saṅgho bhinnoti ettha na bhikkhunīhi saṅgho bhinnoti daṭṭhabbo. Vuttañhetaṃ na kho upāli bhikkhunī saṅghaṃ bhindatīti. Etā pana nissāya etā anubalaṃ katvā yaṃ saṅghaṃ bhikkhū bhindeyyunti āsaṅkā hoti taṃ sandhāyetaṃ vuttaṃ.

{203} Vajoti gopālakānaṃ nivāsanaṭṭhānaṃ. Yena vajoti ettha vajena saddhiṃ gatassa vassacchede anāpatti. Upakaṭṭhāyāti āsannāya. Satthe vassaṃ upagantunti ettha vassūpanāyikadivase tena bhikkhunā upāsakā vattabbā kuṭikā laddhuṃ vaṭṭatīti. Sace karitvā denti tattheva pavisitvā idha vassaṃ upemīti tikkhattuṃ vattabbaṃ. No ce denti sālāsaṅkhepena ṭhitasakaṭassa heṭṭhā upagantabbaṃ taṃpi alabhantena ālayo kātabbo. Satthe pana vassaṃ upagantuṃ na vaṭṭati. Ālayo nāma idha vassaṃ vasissāmīti cittuppādamattaṃ. Sace maggapaṭipanneyeva satthe pavāraṇādivaso hoti tattheva pavāretabbaṃ. Atha sattho antovasseyeva bhikkhunā patthitaṭṭhānaṃ patvā atikkamati patthitaṭṭhāne vasitvā tattha bhikkhūhi saddhiṃ pavāretabbaṃ. Athāpi sattho antovasseyeva antarā ekasmiṃ gāme tiṭṭhati vā vippakirīyati vā tasmiṃyeva gāme bhikkhūhi saddhiṃ vasitvā pavāretabbaṃ. Appavāretvā tato paraṃ gantuṃ na vaṭṭati. Nāvāya vassaṃ upagacchantenāpi kuṭiyaṃyeva upagantabbaṃ. Pariyesitvā alabhantena ālayo kātabbo. Sace Antotemāsaṃ nāvā samuddeyeva hoti tattheva pavāretabbaṃ. Atha sace nāvā kūlaṃ labhati ayañca parato gantukāmo hoti gantuṃ na vaṭṭati nāvāya laddhagāmeyeva vasitvā bhikkhūhi saddhiṃ pavāretabbaṃ. Sacepi nāvā anutīrameva aññattha gacchati bhikkhu ca paṭhamaṃ laddhagāmeyeva vasitukāmo nāvā gacchatu bhikkhunā tattheva vasitvā bhikkhūhi saddhiṃ pavāretabbaṃ. Iti vaje satthe nāvāyanti tīsu ṭhānesu natthi vassacchede āpatti pavāretuñca labhatīti. Purimesu pana vāḷehi ubbāḷhā hontītiādīsu saṅghabheda- pariyosānesu vatthūsu kevalaṃ anāpatti hoti pavāretuṃ pana na labhati.

เล่มที่ ๔ มหาวรรค ภาค ๑๑๐๕

ที่มาและฉบับอื่นของ “อันตรายของภิกษุผู้จำพรรษา”