พรหมยาจนกถา

{7} Athakho bhagavā sattāhassa accayena tamhā samādhimhā vuṭṭhahitvā vuttappakārameva sabbakiccaṃniṭṭhāpetvārājāyatanamūlāpunapi yena ajapālanigrodho tenupasaṅkami. Parivitakko udapādīti tasmiṃ nisinnamattasseva sabbabuddhānaṃ āciṇṇasamāciṇṇo ayaṃ cetaso parivitakko udapādi kasmā panāyaṃ sabbabuddhānaṃ uppajjatīti. Dhammassa mahantabhāvaṃ garubhāvaṃ bhāriyabhāvaṃ paccavekkhaṇāya brahmunā yācitena desetukāmatāya ca.

Jānanti hi buddhā evaṃ vitakkite brahmā āgantvā dhammadesanaṃ yācissati tato sattā dhamme gāravaṃ uppādessanti brahmagaruko hi lokasannivāsoti. Iti imehi dvīhi kāraṇehi ayaṃ vitakko uppajjatīti. Tattha adhigato kho myāyanti adhigato kho me ayaṃ. Ālayarāmāti sattā pañcakāmaguṇesu alayanti tasmā te ālayāti vuccanti tehi ālayehi ramantīti ālayarāmā. Ālayesu ratāti ālayaratā. Ālayesu suṭṭhu muditāti ālayasammuditā. Yadidanti nipāto tassa ṭhānaṃ sandhāya yaṃ idanti paṭiccasamuppādaṃ sandhāya yo ayanti evamattho daṭṭhabbo. Idappaccayatāpaṭiccasamuppādoti imesaṃ paccayā idappaccayā idappaccayā eva idappaccayatā idappaccayatā ca sā paṭiccasamuppādo cāti idappaccayatāpaṭiccasamuppādo. So mamassa kilamathoti yā ajānantānaṃ desanā nāma so mama kilamatho assa Sā mama vihesā assāti attho. Bhagavantanti bhagavato. Anacchariyāti anuacchariyā. Paṭibhaṃsūti paṭibhāṇasaṅkhātassa ñāṇassa gocarā ahesuṃ parivitakkayitabbabhāvaṃ pāpuṇiṃsu. Halanti ettha hakāro nipātamatto alanti attho. Pakāsitunti desituṃ. Alaṃ dāni me imaṃ kicchena adhigataṃ dhammaṃ desitunti vuttaṃ hoti. Nāyaṃ dhammo susambudhoti na ayaṃ sukaro abhisambujjhituṃ jānituṃ na sukaroti attho. Paṭisotagāminti paṭisotaṃ vuccati nibbānaṃ nibbānagāminti attho. Rāgarattāti kāmarāgena bhavarāgena diṭṭhirāgena ca rattā sattā. Na dakkhantīti na passanti. Tamokkhandhena āvuṭāti avijjārāsinā ajjhotthaṭā. Appossukkatāyāti nirussukkabhāvena adesetukāmatāyāti attho.

เล่มที่ ๔ มหาวรรค ภาค ๑๑๑

ที่มาและฉบับอื่นของ “พรหมยาจนกถา”